Niemand bij MICAS wilde nog een extra wachtwoord. We koppelden de site aan de ESAT-login via SAML, dezelfde login die onderzoekers voor hun mail gebruiken, inclusief de authenticator van de KU Leuven. De loginpagina is één knop.
Bij een eerste login maakt het platform automatisch een account aan en koppelt het aan het juiste teamprofiel, op basis van het e-mailadres. Is de gebruiker professor, dan krijgt deze meteen bewerkrechten op zijn onderzoeksdomeinen. Een doctorandus krijgt een eigen profiel en topics. Er is geen webmaster die accounts aanmaakt.
Dat klonk eenvoudiger dan het was. E-mailadressen in de login en in het "wie is wie" van de universiteit kwamen niet altijd overeen, met hoofdletters, met en zonder "esat" in het domein. We normaliseerden de adressen en hielden een paar uitzonderingen manueel bij.
MICAS had intern al lang over het ontwerp gediscussieerd. We namen de structuur en de look van de bestaande wireframes over en verbeterden waar het kon: grotere iconen, wisselende headerfoto's en een collage van chips boven de gallery. De inhoud primeerde, het ontwerp volgde.